Zostań po napisach to książka o filmach, która bardzo często przestaje być książką o filmach.

Zebrałem w niej 250 esejów poświęconych tytułom, które z różnych powodów zostały ze mną na dłużej. Są tu filmy wielkie i powszechnie uznane za klasykę, ale też rzeczy mniejsze, dziwniejsze, czasem niedoskonałe. Nie próbuję układać kolejnego kanonu kina ani przekonywać kogokolwiek, że istnieje jedna właściwa lista filmów, które trzeba zobaczyć przed śmiercią. Bardziej interesuje mnie to, co zostaje z filmu, kiedy ekran już gaśnie.

Bo czasem zostaje scena. Czasem jedno zdanie. Piosenka z napisów końcowych. Aktorka, w której człowiek zakochał się mając piętnaście lat. Miasto, do którego nigdy nie pojechał. Albo niewygodne odkrycie, że po dwudziestu latach ten sam film opowiada nam już zupełnie inną historię.

Dlatego Zostań po napisach jest trochę o kinie, a trochę o pamięci, dorastaniu, miłości, samotności, wyborach, których dokonujemy, i tych wszystkich wersjach siebie, które zostawiamy gdzieś po drodze. Filmy są tutaj punktem wyjścia. Reszta dzieje się już poza ekranem.

Nie znajdziesz tu ocen w gwiazdkach, technicznych analiz ani prób wydawania ostatecznych wyroków. To osobista podróż przez kino – pełna zachwytów, rozczarowań, sentymentów, powrotów i zmian zdania. Bo dobry film nie zawsze kończy się wraz z napisami.

Czasem właśnie wtedy zaczyna się najciekawsza część.